Misterije, Ozirisova stradanja

Prvo stidljivo pojavljivanje egipatskih ’’kultova’’ u Zapadnoj Evropi dogodilo se u osvit humanizma, kada je u Firenci, po želji Medičija, Marsilije Fićino počeo da prevodi dela Hermesa Trismegista, Asklepije i Pimander, tekstove jasne aleksandrijske i helenističke matrice, koja se, međutim, pripisuju egipatskoj tradiciji. Upravo sa ovim spisima je počela obnova izidijanskih misterija povezanih sa magijskim delovanjem opisanim u Asklepiju.

U tom periodu, slavni autori poput Kampanele, Fićina, Pika dela Mirandole, Agripe, slikara Botičelija, slikara Gverčina i slikara Pusena, čiji je uticaj bez sumnje bio izuzetan, kroz svoja umetnička i književna dela su izrazili simboliku i tematiku povezanu sa starim Egiptom i alhemijom. Na platnu naslikanom između 1639. i 1642. Arkadijski Pastiri, Nikolas Pusen jasno naglašava arkadijsku tradiciju, koja je poreklom egipatska. ’’Pastirica’’ na ovoj slici u njenom svečanom izrazu i preko svoje odeće prikazuje Ozirisovu udovicu, odnosno Izidu, što odgovara klasičnom Apulejevom opisu u njegovom delu Zlatni Magarac. Zapravo ona predstavlja prvosveštenicu Izidinog kulta – koja je po svemu sudeći noseća. Pusen je stoga na svom majstorski izvedenom platnu prikazao obnavljanje Izidinog kulta u Zapadnoj Evropi, i to posredstvom Pusenovog prijatelja – Kirhera. Misterije o kojima je reč se odnose na kult Bele Boginje, koju je studiozno obradio Robert Grevs u istoimenom delu. Bela Boginja je Leukoteja, boginja mora, i jedan o njenih simbola je Oktopod. Podsetimo, da su Vitezovi Templari poštovali ’’Belu Gospu’’, kao i Katari.

’’Grob’’ na slici je ’’nečiji grob’’ u Saisu, u hramu posvećenom Izidi, u blizini svetog jezera. Na ovom jezeru su Egipćani noću prikazivali Ozirisova stradanja, i to su zvali Misterije. U Grčkoj su postojale Demetrine Misterije, koje su stari Grci nazivali Tesmoforije. Te Misterije su prema legendi Danajeve kćeri prenele iz Egipta i posvetile u njih pelaške žene. Pelazgi su inače bili sjajni ratnici, graditelji, moreplovci – Navigatori. A kada su kasnije Dorci proterali sve stanovnike Peloponeza, nestalo je i ovih Misterija, a sačuvane su na Peloponezu samo kod Arkađana, koji nisu bili proterani. Ove Misterije su u zemlji Arkadiji nastavile da se upražnjavaju. Boginja Izida, koju na Pusenovom platnu personifikuje ’’pastirica’’ je Zvezda-Navigator barke ’’milion godina’’ – zvezda Sirijus, a trojica pastira su tri zvezde Orionovog pojasa. Boginja Izida je vlasnica života i njen simbol je Ankh, koji predstavlja ’’sjedinjenje Ruže i Krsta’’ iz čijeg središta se izliva eliksir besmrtnosti. I šta nam svojom slikom Pusen još poručuje, da je nekada davno, u antici, postojao jedan ’’izvor arkadijske Mudrosti’’ i iz koga su proizašle Misterije koje je čuvao i čuva Red Tragača i Čuvara Gnoze – ’’Arkadijski Pastiri’’.

Posebna je misterija, da li u ’’sarkofagu-grobu’’, na Pusenovoj slici, počiva nekakvo drevno ’’blago’’ – izgubljeno Znanje predaka – hermetičke prirode. I dok Izidina barka mirno plovi, po zagonetnoj liniji ruže, mi idemo još dalje, do crne stene, čuvajući svetost našeg srca, pod znakom anđela Južnog krsta; ili pak još dalje do mitske priče o Penelepi i odiSeju. I sve to sa strane posmatra jedan maleni Gnom na kome runskim pismom piše – ’’pokloni se’’ – pred Tajnom što nadilazi vekove.

Stupor Mundi. 🌹

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *